La dolce vita is een Italiaans-Franse dramafilm uit 1960 onder regie van Federico Fellini. De film werd destijds in Nederland en Vlaanderen uitgebracht onder de titel Het zoete leven.

Ook na het wegebben van het schandaal – de aristocratie had Fellini in hun huizen en kastelen laten filmen en voelde zich vervolgens te kijk gezet – blijft dit fresco van de vroege jaren zestig een van de beste en in elk geval meest toegankelijke films uit zijn oeuvre, met spectaculaire, aangrijpende en vermakelijke episodes.

Verhaal

Als verslaggever is Marcello Rubini steeds op zoek naar een primeur. Hij brengt daarom zijn avonden door in de Romeinse bovenklasse. Rubini droomt ervan om een literair auteur te worden, maar hij laat die idealen varen voor een carrière in de winstgevende sensatiepers. Hoewel hij de oppervlakkigheid en immoraliteit ervan inziet, laat hij zich meeslepen door het zoete leven van de beau monde.

Extra

Als we spreken van la dolce vita hebben we het vaak over het goede leven dat je in Italië vindt.

Italianen verstaan onder het goede leven onder andere:

• Lekker eten en drinken
• Samenzijn met familie en vrienden
• Een goede gezondheid hebben
• Prettig in je vel zitten
• Mooi voor de dag komen
• Je omringen met mooie spullen

La dolce vita staat dus voor: genieten van het leven, een bourgondisch bestaan leiden. Het lijkt wel alsof dit in Nederland het best lukt in het zuidelijk deel van het land. Dat heeft waarschijnlijk met de cultuur te maken.